31/10/12

On gay rights

Είχαμε μια συζήτηση με τον πατέρα μου πάνω στο θέμα οπότε είπα να το κάνω και ανάρτηση, μιας και με ενδιαφέρει αρκετά.

Να διευκρινίσω πως δεν είμαι ομοφυλόφιλη, αλλά υποστηρίζω σε μεγάλο βαθμό τα δικαιώματά τους. Είναι άνθρωποι που αγαπούν, μισούν, χαίρονται και λυπούνται όπως όλοι και δεν ζουν σε κάποιον ξεχωριστό πλανήτη, και με λυπεί αφάνταστα το γεγονός πως κάποιοι θα προτιμούσαν να τους εξορίσουν σ' ένα ερημικό νησί για να μην "κολλήσουν γκεΐτιδα τα παιδιά τους". Λίγο έλεος δηλαδή.

Καταρχήν, διαφωνώ με την άποψη πως η ομοφυλοφιλία είναι αρρώστια ή πρόβλημα. Γεννιέσαι ομοφυλόφιλος, δε γίνεσαι. Ούτε είναι δυνατόν να "το γυρίσει" κάποιος επειδή το είδε στην τηλεόραση. Δε μιλάω για τους bi-curious, αν κι αυτών επιλογή τους είναι να θέλουν να δοκιμάσουν και τις σχέσεις με το ίδιο φύλο οπότε δεν τους κατακρίνω. Και προφανώς, το ότι κάποιος είναι γκέι, δε σημαίνει ότι θα την πέσει σε οποιονδήποτε άντρα ή γυναίκα που θα δει μπροστά του/της -.-

Επίσης, αντίθετα με το τι θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε, τα ποσοστά ομοφυλοφιλίας ήταν πάντα στα ίδια επίπεδα (γύρω στο 9% απ' ό,τι θυμάμαι), απλά σήμερα είναι πιο εύκολο να "βγει απ' την ντουλάπα" κάποιος γιατί υπάρχει μεγαλύτερη ανοχή. Πλέον κανείς δεν είναι αναγκασμένος να κρύβει την σεξουαλική του ταυτότητα, κι όμως κάποιοι φέρονται ακόμα λες και ζούμε στη βικτωριανή Αγγλία.

Έπειτα, είναι "ανωμαλία" και "δεν υπάρχει στη φύση", ε; Τότε εξηγήστε μου γιατί όλα τα ζώα επιδίδονται σε ομοφυλοφιλικές συμπεριφορές. Μην το πάμε μακριά: έχουμε σοβαρές υπόνοιες πως ένας γάτος στο χωριό μου είναι γκέι. Δεν πλησιάζει τις θηλυκές ούτε με σφαίρες και μια φορά η θεία μου τον έπιασε να γυροφέρνει έναν άλλο αρσενικό. Άρα γιατί ο άνθρωπος να αποτελεί εξαίρεση;

Στα του γκέι γάμου τώρα. Είμαι υπέρ όσο δεν παίρνει. Εφόσον όλα τα στρέιτ ζευγάρια έχουν τις ευλογίες εκκλησίας και κράτους για να παντρευτούν, θα πρέπει το ίδιο δικαίωμα να το έχουν και οι γκέι. Δεν με νοιάζει αν επίσημα η Εκκλησία λέει πως είναι ανήθικο. Ο Χριστός δίδαξε την αγάπη και πιστεύω πως ανεξαρτήτως φύλου, δύο άνθρωποι που αγαπιούνται πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να επισημοποιήσουν και νόμιμα αυτή τη σχέση. Στην τελική, ας υποθέσουμε πως ένα γκέι ζευγάρι δεν έχει παντρευτεί και δεν έχει κανένα άλλο στήριγμα στον κόσμο. Κάποια στιγμή ο ένας απ' τους δύο παθαίνει ένα σοβαρό ατύχημα ή αρρωσταίνει βαριά. Ο άλλος δεν μπορεί να κάνει τίποτα, και σε περίπτωση θανάτου, μένει στο δρόμο, γιατί για το κράτος δεν είναι τίποτα. Η σχέση τους για το κράτος είναι ένα τίποτα μόνο και μόνο επειδή ανήκουν στο ίδιο φύλο! Αυτό εγώ δεν το βλέπω ούτε δίκαιο ούτε ηθικό.

Και οκ, δεν μπορούν να τεκνοποιήσουν με τον βιολογικά φυσιολογικό τρόπο, όμως αυτό δεν πρέπει να τους εμποδίζει να αποκτήσουν παιδί, αν το θέλουν. Η επιστήμη έχει προχωρήσει πάρα πολύ. Δωρητές σπέρματος, παρένθετες μητέρες, υιοθεσία. Αν ένα γκέι ζευγάρι θέλει να προχωρήσει σε μια τέτοια διαδικασία, που συνήθως παίρνει πολύ καιρό και μπορεί να είναι αρκετά ψυχοφθόρα, σημαίνει πως το παιδί θα το θέλει, θα το αγαπάει και θα το φροντίζει με όλη του την ψυχή. Κι είμαι σίγουρη πως οποιαδήποτε μητέρα που για χ, ψ λόγους δεν μπορεί να κρατήσει το παιδί της θα ήταν χαρούμενη αν ήξερε πως θα το αγαπούν τόσο πολύ, είτε στρέιτ είτε γκέι.

Ένα βασικό αντεπιχείρημα βέβαια και αυτό που μου προέταξε ο πατέρας μου ήταν ότι το παιδί θα μεγάλωνε, θα πήγαινε σχολείο, κι οι συμμαθητές του θα το κορόιδευαν επειδή θα ήταν "παιδί πούστηδων". Αυτό δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί να ισχύει μιας και δεν έχω υπόψη μου παραδείγματα, αλλά γενικά νομίζω πως αν θέλουν να σου καταστρέψουν την ψυχολογία, υπάρχουν ήδη 10,000 αφορμές που μπορούν να βρουν, και πολύ λιγότερο σημαντικές.

Κλείνω με κάτι που είχα βρει στο tumblr:
Μια γυναίκα με τον 6χρονο γιο της είναι στο σούπερ μάρκετ και βλέπουν ένα γκέι ζευγάρι να αγοράζει κάτι για το παιδί του. Εκείνη συνοφρυώνεται και τους σχολιάζει αρνητικά. Το παιδάκι το βλέπει και τη ρωτάει:
"Μαμά, γιατί είσαι θυμωμένη;"
"Γιατί δεν είναι σωστό να έχουν παιδί, είναι κι οι δύο άντρες".
"Μα φαίνονται ευτυχισμένοι. Δεν θες να είναι ευτυχισμένοι οι άνθρωποι, μαμά;"

8/10/12

What is Goth, anyway?

Έβλεπα κάποια βιντεάκια σχετικά με το θέμα στο Youtube οπότε είπα να βάλω σε μια τάξη τις σκέψεις μου :Ρ

Οι περισσότεροι θεωρούν πως είσαι γκοθάς/-ού μόνο αν ντύνεσαι και ανάλογα. Πρέπει δηλαδή να φοράς πάντα και μόνο μαύρα, δαντέλες, βελούδα, περίτεχνα κοσμήματα, αρβύλες και καρφιά. ΟΧΙ. Υπάρχουν ένα σωρό gothic στυλ που δεν περιλαμβάνουν τίποτα από τα παραπάνω. Υπάρχει το pastel goth, του οποίου τα κυρίαρχα χρώματα είναι το ροζ, το λιλά και το γαλάζιο. Υπάρχει το medieval goth, τo cyber goth, το fairy goth, το tribal goth. Believe it or not, μπορείς να είσαι goth και χωρίς να χώνεσαι ολόκληρος στα μαύρα. Η Trellia στο deviantArt δίνει μερικά πολύ κατατοπιστικά παραδείγματα. Κλικ!

Με ενοχλεί απίστευτα το γεγονός πως ακόμα κι αν ακολουθείς έως ένα βαθμό τη μόδα (γιατί ειδικά στην Ελλάδα είναι δύσκολο να πας σε τόσο βαθιά νερά), πάντα θα υπάρχουν τύποι και τύπισσες που θα σε πουν ποζέρι, που θεωρούν πως αυτοί είναι πιο goth από σένα και πως κάνεις τα πάντα λάθος. Θα στην πούνε επειδή δεν έχεις βάψει τα μαλλιά σου μαύρα, κόκκινα ή κάποιο "περίεργο" χρώμα, επειδή δεν βάφεσαι βαριά, επειδή κάποιο ρούχο σου δεν είναι αγορασμένο από labeled goth κατάστημα, επειδή δεν είσαι αρκετά χλωμός... FOR FEIST'S SAKE! Τι σας νοιάζει εσάς αν ο άλλος δεν έχει αρκετά λεφτά ή δεν θέλει να βάψει το μαλλί ή να θυσιάσει την ηλιοθεραπεία του το καλοκαίρι για να θεωρείται και-καλά-αυθεντικός γκοθάς? Κοιτάξτε τη δικιά σας καμπούρα!

Υπάρχουν άνθρωποι όμως που εκτιμούν την gothic κουλτούρα για την τέχνη, τη μουσική και τη λογοτεχνία της, κι όχι τόσο για τα ρούχα. Αυτοί λοιπόν δεν είναι goth? Μπορεί να μην ντύνονται έτσι. Αφού όμως ασχολούνται και ξέρουν τόσα πολλά, δεν μπορούν να θεωρηθούν goth? Απ' ό,τι φαίνεται, όχι. Γιατί στις μέρες μας μόνο η εμφάνιση μετράει. Δεν έχει σημασία αν έχεις διαβάσει (ή γράψει!) περισσότερη gothic λογοτεχνία και ποίηση απ' τους so called pure goths, ούτε αν ξέρεις πιο πολλά για τους Bauhaus (τυχαία αναφορά) απ' αυτούς. Ούτε καν αν εσύ, σε αντίθεση μ' αυτούς, ξέρεις από πού προήλθε η ονομασία "gothic". Οπότε αν τύχει να συνομιλήσεις μαζί τους, τουλάχιστον θα έχεις την ευκαιρία να τους τρίψεις τις γνώσεις σου στα μούτρα τη στιγμή που εκείνοι θα σε κοιτάνε με ανοιχτό στόμα σαν ροφοί. Β)

Προσωπικά, το στυλ μου αποτελείται από διάφορα πράγματα. Δεν είμαι η πιο original παρουσία εκεί έξω, far from it, αλλά προσπαθώ να αποφεύγω τις ταμπέλες. Και gothic ρούχα και αξεσουάρ έχω, και gothabilly, και "hipster" (αν και δε μ' αρέσει ο όρος :Ρ), και ρομαντικά, και τα πιο νορμάλ που μπορείτε να φανταστείτε. Αγοράζω και φοράω ό,τι μ' αρέσει ανεξαρτήτως μάρκας και στυλ. Δεν έχω 15 piercings, τα μαλλιά μου είναι στο φυσικό τους χρώμα, δεν βάφομαι ποτέ και το δέρμα μου είναι σταράτο όλο το χρόνο. Κι αν βγω έξω με κορσέ και μακριά φούστα, πάντα θα υπάρξει η γκοθού που θα με κοιτάξει με ύφος "είσαι ποζέρι". Δεν λυπάμαι, και δε θυμάμαι να ζήτησα την άδειά σου για το πώς θα ντυθώ. Έλα και συζήτησε ευγενικά μαζί μου αν θες να μάθεις τι πραγματικά είμαι, κι άσε το έξω. Το έξω αλλάζει συνεχώς. Το μέσα σπάνια.