22/2/12

How to procrastinate

Δεν μπορώ να το αρνηθώ. Είμαι τεμπέλα. Έχω την τάση να αφαιρούμαι και να ασχολούμαι με οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτό με το οποίο πρέπει να ασχοληθώ.
Το μόνο που κερδίζω από αυτό είναι φωνές απ' τους δικούς μου, αλλά τι να κάνω, σαν άνθρωπος έχω κι εγώ μια αδυναμία :Ρ

Μερικοί τρόποι με τους οποίους τεμπελιάζω, και που μπορείτε να ακολουθήσετε όταν βαριέστε (:Ρ):
  • Κάψιμο στο deviantArt, στο Danbooru, στο Zerochan, στο Etsy και στο Pixiv. Και στο Rule34, ενίοτε *τεχε*
  • Ανούσιο λογκάρισμα με τις ώρες στο HW.
  • Λιώσιμο στο 9gag.
  • Λιώσιμο στο tumblr (αν και δεν έχω account).
  • Αναζήτηση σάιτ με σοβαρά ή μη reviews, trolling και flaming έργων που αντιπαθώ.
  • Φτιάξιμο ό,τι-να-ναι λιστών με πράγματα όπως "10 δωμάτια που θα ήθελα να έχω στο μελλοντικό μου σπίτι" και "100 πράγματα που πρέπει να κάνω δημοσίως ώστε να γίνω εκουσίως ρεζίλι".
  • Παρακολούθηση βιντεακίων, συνήθως παρωδίες, AMVs και χαζά date games.
  • Κατασκευή αξεσουάρ από παλιές κορδέλες, χάντρες και γενικά ό,τι βρεθεί στο σπίτι. Ακόμα και παλιές κάρτες SIM.
  • Καθαρισμός συρταριών και ντουλαπιών, με ξεχώρισμα των περιεχομένων σε τέσσερις κατηγορίες: Πέταμα, Δώσιμο, Κράτημα, Μεταφορά σε άλλο σπίτι.
  • Ανακατάταξη των περιεχομένων των ραφιών της βιβλιοθήκης.
  • Αλλαγή διακόσμησης του δωματίου εντελώς.
  • Παρακολούθηση άνιμε.
  • Ανάγνωση λογοτεχνίας και καμένων φάνφικ.

Οπότε φυσικά όταν περνάς όλη την ημέρα έτσι δεν σου μένει χρόνος για τα πιο "σημαντικά" πράγματα και τρέχεις τελευταία στιγμή :Ρ Αλλά τουλάχιστον περνάει ευχάριστα και δημιουργικά η ώρα :Ρ

13/2/12

Φοβάμαι.

Η Ελλάδα καταστρέφεται.

Δεν ξέρω τι είναι χειρότερο. Να μας αφήσουν με 300 ευρώ το μήνα, χωρίς όνειρα, χωρίς δουλειά, χωρίς μέλλον, ή να πτωχεύσουμε και να μην έχουμε ούτε αυτά τα 300 ευρώ.
 
Τι τους έχουμε κάνει;

Τόσο πολύ φταίμε εμείς που κατάντησε έτσι η χώρα;

Γιατί αυτοί να μην πληρώνουν ποτέ;

Γιατί να μας κλέβουν τα όνειρα;

Γιατί να μας κάνουν να ντρεπόμαστε που είμαστε Έλληνες;

Γιατί γεννήθηκα εδώ; Και γιατί μένω ακόμα εδώ;

Γιατί;

7/2/12

Childhood Memories: Asterix

Δεν ξέρω πόσοι από τη νέα γενιά (παιδιά ηλικίας 10-15 ετών δηλαδή) έχουν επαφή με τα συγκεκριμένα κόμικς. Όταν ήμουν εγώ μικρή ήταν τρομερά διαδεδομένα, σε σημείο που να δανείζουμε ο ένας στον άλλο τα τεύχη που δεν είχαμε διαβάσει. Τα οποία τεύχη τι να σας λέω. Σημειωμένα, τσακισμένα, σκισμένα σε κάποια σημεία από την πολλή χρήση. Και διάλογοι που σου έμεναν στο μυαλό απλά επειδή μπορούσαν.

Για να μη θυμηθώ τις ταινίες. Δώδεκα Άθλοι, Αστερίξ και Κλεοπάτρα, η Έκπληξη του Καίσαρα! Έχω δει όλες τις ταινίες του Αστερίξ εκτός απ' την πρώτη (Αστερίξ ο Γαλάτης), μαζί και τις live-action, κι έχω να πω μόνο ένα πράγμα: αν κάποιος δεν έχει δει τις παλιές animated, δεν ξέρει τι χάνει.- Πραγματικά δεν συγκρίνεται η animated Κλεοπάτρα με την live-action, κι ας έχουν κι οι δύο το ίδιο γέλιο :Ρ Ειδικά με την παλιά μεταγλώττιση :Ρ

Κι οι χαρακτήρες ένας-ένας. Το γέλιο με τους καβγάδες του Αστερίξ και του Οβελίξ? Ο καημένος ο Κακοφωνίξ που δεν τον άφηναν να εκφραστεί μέσω της τέχνης του? xD Ο Μαζεστίξ που στους άντρες το έπαιζε αρχηγός αλλά στην γυναίκα του ήταν αρνάκι? Ο Πανοραμίξ, το αρχέτυπο του μάγου? Οι Αλφαβητίξ-Αυτοματίξ και οι αιώνιοι καβγάδες με αφορμή τα χαλασμένα ψάρια του πρώτου?

Αγαπημένα άλμπουμ? Ολυμπιακοί Αγώνες, ο Αστερίξ Λεγεωνάριος, ο Γιος του Αστερίξ, Αστερίξ και Χαλαλίμα, οι Δάφνες του Καίσαρα, ο Αστερίξ στους Βρετανούς, η Γαλέρα του Οβελίξ,... εν ολίγοις όλα εκτός από 2-3 που τα θεωρώ λίγο κατώτερα απ' τα άλλα :Ρ

Πιστεύω πως ο Αστερίξ πλέον αποτελεί διαχρονική αξία. Είναι από τα έργα που δεν πρέπει να χαθούν ποτέ από την συνείδηση του κόσμου. Αν ξέρετε κάποιον που δεν έχει καθόλου επαφή με το αντικείμενο, αξίζει να του το παρουσιάσετε.

Κι όσοι δεν έχετε δει αυτή την ταινία αλλά έχετε μιάμιση ώρα να αφιερώσετε, δείτε την και θα με θυμηθείτε :Ρ
"Μα τον Όσιρι και μα τον Άπι, είμαι ένα αγριογούρουνο!"