10/4/11

Key of Destiny p.1

Και που λέτε, εδώ και δύο εβδομάδες είμαι σε καινούριο Dungeons and Dragons party και παίζουμε στον κόσμο του Krynn, aka Dragonlance. Εγώ βέβαια μόλις το έμαθα έκανα σαν fangirl γιατί είναι ο αγαπημένος μου από τους κόσμους του D&D κι έχει και τους καλύτερους χαρακτήρες xD


Στα του party μας τώρα. Είμαι μια Silvanesti Elf Wizard ονόματι Ravenna (σαν την πόλη :Ρ), κι έχουμε ακόμα έναν Kagonesti Elf Scout που λέγεται Lelouch (!), τον Wolf που είναι Human Monk και μοιάζει με τον Goku και τον Gatrio, Dwarf Fighter. Μετά από δύο sessions έχουμε πάει όλοι lvl 4 (και φιλοδοξούμε να φτάσουμε στο 20), κι εγώ στο επόμενο πρέπει να πάω για τη Δοκιμασία μου, κι ελπίζω να μην πεθάνω :Ρ Πάντως αν την περάσω θα πάρω Κόκκινο Μανδύα και θα'μαι έτσι ουδέτερη μάγισσα. (Για να προλάβω κακές γλώσσες, ΔΕΝ το κάνω λόγω Raistlin αν και τον αγαπάω. Το κάνω επειδή πραγματικά πιστεύω ότι η μοναδική μαγεία που θα μου ταίριαζε θα ήταν η Κόκκινη.)


Η ιστορία που παίζουμε διαδραματίζεται 6 μήνες μετά τον Πόλεμο των Ψυχών κι έχει να κάνει με ένα κλειδί, το Key of Destiny, που δεν είναι κλειδί αλλά μουσικό κουτί (Ο.ο), δεν ξέρουμε τι κάνει ή γιατί το χρειαζόμαστε, και πρέπει να το πάμε σε μια περιοχή που λέγεται Shattered Ruins και δεν ξέρω ούτε γω που έχω ξεσκίσει τις νουβέλες της Δρακολόγχης προς τα πού πέφτει, και φυσικά στο εντωμεταξύ θα πέφτουμε από το ένα encounter στο άλλο. Όπως είπε και ο αγαπητός Dungeon Master, αν καταφέρουμε και ζήσουμε από την επόμενη μάχη που μας επιφυλάσσεται, θα είμαστε ΠΟΛΥ κωλόφαρδοι. Περισσότερο από ό,τι ήδη είμαστε δηλαδή, και θα καταλάβετε αμέσως το γιατί.


Μερικά highlights από τα 2 πρώτα sessions:
  • Δεν είχα πιάσει ποτέ βαλλίστρα στα χέρια μου, και την πρώτη φορά που αποφάσισα να την χρησιμοποιήσω έκανα διπλό critical. Μιλάμε ότι το βέλος πέρασε από το κεφάλι του εχθρού ωσάν βολίδα.
  • Μετά πούλησα την πρώτη βαλλίστρα και πήρα μια βαρύτερη. Λίγες ώρες αργότερα καθάρισα έναν rogue (που κράταγε επίσης βαλλίστρα, καθόταν σε μια σκεπή και μας σημάδευε) με τριπλό critical και 60 damage, ο οποίος φυσικά εξαϋλώθηκε. Όλα αυτά στο level 2.
  • Ένα kender μου "έκλεψε" 5 gold pieces. Λέω "έκλεψε" επειδή τα ίδια δεν θεωρούν ότι κλέβουν :Ρ Όταν του μιλήσαμε και μου τα επέστρεψε, μου'δωσε μαζί κι ένα rod. Με 5 fireballs. Αντίδραση Γιάννας: "YAAAAAAAY!!!!!!" :P
  • Το ένα από αυτά τα fireballs έφυγε πάνω σε 3 ρογκάδες από τους 6 που μας στρίμωξαν σ' ένα σοκάκι. Και τους καθάρισε με τη μία.
  • Ο Lelouch, που έχει Charisma 4, είναι και σκλάβος μου. Δούλος, υπηρέτης, όπως θέλετε πείτε το. Στην απορία των άλλων δύο για το πολύ χαμηλό του Charisma, απάντησα: "Του έριξα καυτό βιτριόλι στη μούρη πάνω στα νεύρα μου, γι' αυτό πήγε τόσο" :Ρ
  • Υπήρξαμε μάρτυρες δαιμονικής μαγείας πάνω σε μια ζητιάνα (που btw πρόλαβε κι έκανε και μια προφητεία για το Κλειδί και τον κάτοχό του, δηλαδή εμένα), και φυσικά ο αδαής κόσμος νόμιζε ότι εμείς το είχαμε κάνει -.- Και πλακώσαν οι Dark Knights της Takhisis και μας κυνηγούσαν σ' όλη την πόλη. Τελικά παραδοθήκαμε αλλά η κωλοφαρδία μας δεν έχει όρια. Η σκιά που μας ακολουθούσε σε όλο το session ήταν ένας Elf που μας ελευθέρωσε και μας πήγε στην αρχόντισσά του.
  • Που για να πάμε σ' αυτή την αρχόντισσα, έπρεπε να περάσουμε έναν λαβύρινθο. Και μου σπάσανε τα νεύρα επειδή ήθελαν ντε και καλά να κάνουν εξερεύνηση. Πέσαμε πάνω σε αρουραίους, γκόμπλινς και ζόμπι. Κόντεψε να μας πέσει ολόκληρο ταβάνι στο κεφάλι (μα να το συγκρατούν ιστοί αράχνης???). Βρήκαμε (ή μας βρήκαν, δεν ξέρω) δυο archers που αν δεν θυμόμουν την φράση-password (Ael ura aki) θα μας είχαν σκοτώσει. Και χάσαμε και το bastardsword που κρυβόταν σ' ένα από τα δωμάτια ΚΑΙ ένα Hand of the Mage!!!
  • Τρελό lootάρισμα στο camp των ρογκάδων που είχαν κλέψει αρχικά το Κλειδί. Μπαίνουμε στη μεγάλη σκηνή, ρίχνουμε Search, φέρνω 20. Απλά, την σηκώσαμε όλη και φύγαμε. Γίναμε πάμπλουτοι. Για να μη μιλήσω για τα platinum pieces που βρήκαμε αργότερα Ο.ο
  • Παίζουμε ξύλο με κάτι dire rats. Ο DM ρίχνει επίθεση στον Gatrio και φέρνει τριπλό critical. Που είναι instant kill O.o Ευτυχώς του τη χάρισε. Ε μα τώρα, να πεθάνει απ' τους αρουραίους, ήμαρτον :|
  • Ο Wolf είχε τρελαθεί να κάνει rp σαν paladin παρόλο που του λέγαμε συνεχώς ότι δεν υπάρχουν paladin στον Krynn αλλά μόνο ιππότες. Η πώρωσή του εντάθηκε όταν βρήκε ένα medallion of faith του Kiri-Jolith, που είναι ο θεός-προστάτης των ιπποτών. Τώρα ψήνεται να κάνει multiclass Monk/Knight.

Αυτά για αρχή. Θα υπάρχουν σχετικές ανανεωτικές αναρτήσεις ανά δύο ή τρία sessions (σε κάποια από αυτές θα βάλω και στα σκίτσα των χαρακτήρων made by me), άρα για τα επόμενα πολύ μετά το Πάσχα :Ρ
Τα λέμε!!! ^.^

6/4/11

I'm addicted.

Λένε ότι το πρώτο βήμα για να ξεπεράσεις έναν εθισμό είναι να παραδεχτείς ότι τον έχεις. Κι εδώ έρχεται η ερώτηση: εγώ, αφού ξέρω ότι είμαι εθισμένη λίγο-πολύ σε αρκετά πράγματα, γιατί δεν έχω ξεπεράσει κανέναν τους? :Ρ


Πάμε για λιστούλα λοιπόν. Είμαι εθισμένη:
  • Στο ίντερνετ και τον υπολογιστή γενικότερα. Αν δεν κάτσω τουλάχιστον ένα δίωρο την ημέρα νιώθω πως κάτι μου λείπει -.-
  • Στο HW. Είναι το μοναδικό φόρουμ που δεν έχω παρατήσει. Εδώ και 3 χρόνια (πωπω τα κλείνω μεθαύριο Ο.ο) μπαίνω κάθε μέρα (εκτός από όταν δεν έχω πρόσβαση στο ίντερνετ) ανελλιπώς.
  • Στο Poser. Για όσους δεν ξέρουν, είναι πρόγραμμα δημιουργίας τρισδιάστατων μοντέλων. Εδώ κι ένα χρόνο είμαι μονίμως σε μια τέτοια κατάσταση: ψάχνω μοντέλα-τα κατεβάζω-τα εγκαθιστώ-τα δοκιμάζω-ανεβάζω τα καλύτερα έργα μου στο deviantART.
  • Στο deviantART :P Όχι ότι είναι πώρωση από μόνο του δηλαδή, όοοοχι, ποτέ :Ρ
  • Στα vintage/εναλλακτικά κοσμήματα-ρούχα-παπούτσια. Ακόμα κι όταν δεν τα αγοράζω. Έχω ολόκληρους φακέλους στον σκληρό δίσκο με τέτοια.
  • Στα anime. Ακόμα κι όταν δεν βλέπω, όπως αυτή την περίοδο. Πάντα θα με πετύχεις να μιλάω για κάποιο.
  • Στις πήλινες/γύψινες νεράιδες. Συλλογή θα τις κάνω όπως το πάω. Έχω ήδη 5 στο δωμάτιό μου και θέλω κι άλλες.
  • Στις εικόνες με νεράιδες, βαμπίρ, ξωτικά, πολεμίστριες, μάγισσες, θεές, αγγέλους και παντός είδους φανταστικά πλασμάτα. 4 GB φάκελος και συνεχώς μεγαλώνει.
  • Στους χαρακτήρες μου. Κανένας δεν είναι πραγματικός OC μιας και όλοι προέρχονται από κάποιο fandom, αλλά τους έχω σαν παιδιά μου :Ρ Ειδικά αυτούς που κάνω pair-up με αγαπημένους χαρακτήρες.
  • Στα πράγματα από ταινίες. Αν είχα λεφτά θα αγόραζα συνεχώς :Ρ Ήδη βέβαια δεν χωράνε άλλα στο δωμάτιό μου :Ρ
  • Στους Blind Guardian. Να φανταστείτε ότι κάποιοι με βρίζανε όταν έλεγα πως μου άρεσε το A Twist in the Myth που το έθαβαν οι πάντες. Γενικά αυτούς τους ανθρώπους θα τους αγαπάω μια ζωή και δεν παίζει ποτέ να πω πως έκαναν κάτι λάθος. Είμαι fangirl, τέλος.-
  • Στην Kinder Bueno. Η μοναδική σοκολάτα που ΔΕΝ ΜΟΙΡΑΖΕΤΑΙ.-
  • Στο κάψιμο παντός είδους και υπό οποιεσδήποτε συνθήκες.

Άλλα πράγματα που αγαπάω:
  • Οι πίνακες ανακοινώσεων. Ειδικά όταν είναι φουλαρισμένοι στα post-it. Δεν ξέρω γιατί Ο.ο 
  • Τα γυαλιά οράσεως. Μιλάμε για φετίχ όμως. Κι αυτός είναι ένας λόγος που δεν πάω να κάνω λέιζερ. (Μια φορά καθόμουν κι έκανα λίστες με χαρακτήρες που φοράνε γυαλιά Ο.ο) 
  • Οι ψηλές κάλτσες. Όσες κι αν έχω, σ' όσα χρώματα κι αν είναι, πάντα θέλω κι άλλες.
  • Οι σελιδοδείκτες Ο.ο
  • Τα κηροπήγια, ειδικά αυτά με περίεργα/ρομαντικά σχήματα και χρώματα. Παρόλο που δεν τα ανάβω σχεδόν ποτέ. 
  • Οι μακριές φούστες και φορέματα. Η μάνα μου λέει ότι με κάνουν να φαίνομαι σαν καλόγρια, αλλά νομίζω πως έχει άδικο. Οι καλόγριες δε φοράνε μακριά φούστα με ριγέ κάλτσα από μέσα :Ρ
  • Τα χριστουγεννιάτικα δέντρα σε περίεργα χρώματα (ξέρετε, μαύρα, μωβ, μπλε κλπ). Κι ας μην τα πηγαίνω καλά με τα Χριστούγεννα σε γενικές γραμμές.
  • Οι φωτογραφίες σε σέπια <3
  • Τα shimeji <3 Είναι κάψιμο τα άτιμα.
  • Οι αντικέ καθρέφτες.
  • Οι βεντάλιες και ο ήχος που κάνουν όταν ανοίγουν. 
  • Τα δαχτυλίδια και τα κρεμαστά. Τα χειροποίητα μπαίνουν σε πρώτη μοίρα :Ρ
  • Το Ράβενκλοου και το Ντάρμστρανγκ.-

Αυτάαααααα :Ρ Οτινανίλα τέλος, Timotei is over and out :P
Ja ne! ^.^